Топола
krene do Karadjordja u selo Radovanje, da izvrši nalog kneza Miloša. Bilo je to u oči Ijetnog Arandjelova a licem na Svetog Arandjela u zoru, 13. jula godine 1817., u kolibi domačina Dragića Vojkića Vujičin momak Nikola übije u snu Karadjordja sikirom, jer se je bojao pucati na nj, pošto se je pogovaralo, đa tane ne gadja Karadjordja. Zatim iz puške übije Karadjordjeva sekretara Nauma, koji je u taj mah otišao bio na izvor po vodu. Obojici odrubi glave i baci ih u konjozobicu. Karadjordjevu glavu Vujica sa ostaiim Karadjordjevim stvarima (sabljom, ordenima, barjacima, novcem, kao i sa planovima za opči ustanak na Balkanu) po übici Nikoli na konju kasom prekim putem pošalje u Beograd, da sve preda knezu Milošu. Taman se knez Miloš, ne imajuči vjere u Vujicu, da če izvršiti zapovjed, spremaše sa hiljadom turskih delija, da sam udari na Karadjordja, ali u taj čas dojezdi Karadjordjev übica pred kneza Miloša pa, vadeći iz konjozobice Karadjordjevu glavu, pozdravi ga riječima: »Evo ti, gospodaru, glave Karadjordjeve! Ne ćeš se više od njega bojati.«
Karadjordjeve i Naumove mošti zakopao je ne daleko od mjesta übijstva pod jednim brestom Dragić Vojkič, pošto ih je opojao sveštenik Vučko Popović iz Adžibegovca.
Karadjordjevu glavu preda knez Miloš beogradskom veziru paši Marašliji a ovaj mu je vrati s tim, da ju dade oderati, nasoliti i pamukom ispuniti, pa ju Marašlija onda po tatarinu, 18. jula 1817., pošalje u Carigrad na dar sultanu Mahmudu 11., koji ju dade izložiti pred svojim dvorom uz natpis: »Qlava znamenitog vodje srpskih hajduka, koji se je zvao Karadjordje.« 3
33